پیچیدگی دخالت نوع کاربری در طراحی ساختمان و خصوصیا ت اجرایی آن بر اساس حیطهی عملکرد کاربریها در قالب تقسیمات توزیع خدمات شهری طبقهبندی شدهاست و معیار کاربری قابلیت مناسبی برای طبقهبندی پیچیدگی کار ساختمان دارد. عامل کاربری عمدتا بر اساس پیشنهادات تقسیمات شهری (ساختمانهای مشمول ماده ۱ قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان شهرداریها) شامل: محله (برزن)، ناحیه، منطقه و شهر میباشد و توزیع کاربریهای منعکس در طرح های جامع، هادی و تفضیلی شهر مورد عمل شهرداریها و در مواردی هم از طریق مصوبات سازمانهای متولی کاربری مانند سازمان نوسازی و توسعه و تجهیز مدارس دربارهی ساختمانهای با کاربری آموزش عمومی و یا سازمانهای ذیربط برای ساختمانهای با کاربری بهداشتی درمانی و موارد مشابه قابل بررسی است. ساختمانها به لحاظ کاربری به شرح زیر تقسیمبندی میگردند:
ساختمانهای گروه «الف»: کاربری ها با حیطهی عملکردی محله (برزن) که عملکرد خدماتی ساختمان در محدودهی کوچکی میباشد مانند واحدهای مسکونی، تجاری کوچک، مدارس ابتدایی، کلینیکها، کودکستانها، کارگاهها و ...
ساختمانهای گروه «ب»: کاربریهای با حیطهی عملکردی ناحیه مانند شعبات فرعی بانکها، مدارس متوسطه ، درمانگاهها، خوابگاهها، سالنهای ورزشی ساده و...
ساختمانهای گروه «ج»: کاربریها با حیطهی عملکردی منطقه مانند فروشگاههای بزرگ، بیمارستانها، مراکز فرهنگی، ایستگاههای فرعی مترو، ساختمانهای: پست، پلیس، آتش نشانی، شعب اصلی بانکها، مهمانپذیرها، هتلهای کوچک و....
ساختمانهای گروه «د»: کاربریها با حیطهی عملکرد شهری و فراشهری مانند فرودگاهها، استادیومها، دانشگاهها، مراکز اصلی مخابرات، مراکز تحقیقاتی، ایستگاههای اصلی مترو، بناهای یادبود، هتلهای بزرگ و....