این بخش به تشریح ویژگی های دینـامیکی مصـالح مـورد اسـتفاده در سـازه های مقـاوم انفجاری میپردازد.
٢١-٤-٣-١- ضریب افزایش مقاومت (SIF)
ضریب افزایش مقاومت مطابق جدول ٢١-٤-١ برای مصالح فولادی و بتنی منظور شود.
٢١-٤-٣-٢- ضریب افزایش دینامیکی (DIF)
ضریب افزایش دینامیکی برای بتن مسلح (بتن و میلگرد) و مصالح بنایی مطابق جـدول ٢١-٤-٢ و برای فولاد مطابق جدول ٢١-٤-٣ اعمال شود.
برای در نظر گرفتن تاثیر افزایش مقاومـت مصـالح بـه علـت نـرخ کـرنش سـریع، ضـریب افـزایش دینامیکی به مقادیر مقاومت استاتیکی اعمال میشود. این ضریب به ماهیت تـنشمـثلاً (خمشـی، برش مستقیم) بستگی دارد. تنش های خمشی خیلی سریع شکل می گیرند، در حالیکـه بـرش هـای حداکثر به طور نسبی با تاخیر بیشتری به خاطر نرخ کرنش پایین در برش رخ میدهند. مقدار نـرخ کرنش برای کشش و فشار محوری در اعضا فولادی و بتنی نیز، کمتر از حالت خمشی است.
آزمایشات نشان میدهد که مدول الاستیسیته دینامیکی نسبت به مدول الاستیسیته اسـتاتیکی در مصالح فولادی تغییر نمیکند و در بتن اندکی افزایش مییابد که در محاسبات تاثیرگذار نیست.
٢١-٤-٣-٣- تنش تسلیم طراحی در سازه های مقاوم در برابر انفجار
تنش تسلیم دینامیکی طرح (fdy) و تنش نهایی دینامیکی طرح (fdu) که در طراحیهای انفجـاری به کار می روند، با اعمال ضریب افزایش مقاومت و ضریب افزایش دینامیکی به تنش تسلیم و تـنش نهایی بدست میآیند.
تصویر ۱
تصویر ۲
تصویر ۳