٣-٢-٢-٩ تصرف های مخاطره آمیز (خ)
هر بنا یا بخشی از یک بنا، اگر به مقاصدی مورد استفاده قرار گیرد که با مـواد و محصـولات بسـیار قابل احتراق، آتش زا، سمی یا انفجاری در ارتباط باشد، دارای تصرف مخاطره آمیز شناخته می شـود.
این مواد و محصولات ممکن است در زمانی کوتاه و به سرعت بسوزند یا منشأ شعله هـای گسـترده، دود و گاز زیاد، تشعشعات رادیواکتیو، انفجار، مسـمومیت یـا خورنـدگی بـوده و یـا اینکـه از لحـاظ ترکیب، دارای اسیدها و بازهای بسیار قوی و مخرب باشند. همچنین بناهایی که فضای داخـل آنهـا به دلیل آسیا کردن مواد، مملو از ذرات بسیار ریز و غبارهای قابل اشـتعال باشـد، جـزو ایـن گـروه محسوب می شوند. به عنوان مثال، ساختمان هایی که برای مقاصد زیر استفاده می شوند، می توان نام برد:
الف) انبار و نگهداری بیش از ۲۳/۰ متر مکعب از یکی از مواد استیلن، هیـدروژن، گازهـای طبیعـی قابل اشتعال، آمونیاك، کلرین، فسژن، دی اکسید گوگرد، دی اکسید کربن، اکسید متیل ، هر گونـه گاز قابل انفجار یا سمی، گازهای سرمازا و غیره با فشار ۰/۱ مگاپاسکال
ب) انبار و نگهداری مایعات بسیار قابل اشتعال
پ) انبار یا نگهداری مواد و مهمات منفجره، سوخت موشک و مشابه
ت) انبار و نگهداری هرگونه مواد بسیار قابل اشتعال
ث) ساختمان هایی که غبارات قابل انفجار (مانند پودر آلومینیـوم یـا سـیلوهای آرد) در آنهـا وجـود داشته باشد
ج) انبار یا نگهداری اسیدها، بازها، اکسیدکننده های قوی
با توجه به تنوع و پیچیدگی های خاص این نوع مواد، تمهیدات و الزامات ایمنیکاملاً تخصصی برای طرح و اجرای ساختمان های مخاطره آمیز نیاز است که به آیین نامه های تخصصی مربـوط مـی شـود.
این قبیل الزامات تخصصی برای ساختمان های با تصرفهـای خـاص مخـاطره آمیز عمـدتاً خـارج از حوزه مقررات ملی ساختمان بوده و در این مبحث ارائه نشده است.