سیستم های کشف و اعلام حریق برای آگاهی سریع و به موقع از خطر آتش سوزی مـؤثر بـوده و بـا بهره برداری از آنها می توان پیش از آنکه محیط به شرایط بحرانی برسد، فرصت لازم را برای عملیات اطفای حریق فراهم آورد. به کمک این سیستمها میتوان تا حدود زیادی از تلفـات و خسـارت هـای ناشی از آتش سوزی جلوگیری کرد. از این رو، تجهیز ساختمان به این سیستم ها و وسایل، از عوامـل اصلی حفظ جان و مال انسان ها در برابر خطرهای آتش سوزی شناخته شده است. در همه مـواردی که دراین مبحث استفاده از شبکه های کشف و اعلام حریـق ضـروری اعـلام شـده، رعایـت ضـوابط مندرج در این فصل، برای طراحی، اجرا، نگهداری و بازدید آنها الزامی است.همچنین در محـلهـای مورد نیاز، مرجع قانونی صدور پروانـه و پایـان کـارمی توانـد نصـب سیسـتم هـای کشـف و هشـدار منوکسید کربن را مطالبه نماید.
طراحی، انتخاب تجهیزات، اجرا، نصب و هرگونه تغییر، تبـدیل و توسـعه در سیسـتم هـای کشـف و اعلام حریق در ساختمان ها باید مطابق معیارها و اسـتانداردهای معتبـر و توسـط متخصصـان کـار آزموده صورت گیرد. تـا هنگـام تهیـه دسـتورالعمل مصـوب، بـرای کنتـرل، طراحـی و نصـب ایـن سیستمهاباید از یکی از مراجع زیر استفاده شود:
- استاندارد ایران شماره ١-١٩٦٨٤، سیستم های کشف و اعلام حریق برای ساختمان هـا، بخـش ١: دستورالعمل برای طراحی، نصب، راه اندازی، تعمیر و نگهداری سیستمها در ساختمان ها؛
- استاندارد NFPA ۷۲؛
- استاندارد BS EN ۵۸۳۹-۱
طراحی سیستم های برقی، مدارها و نظـایر آن بایـد بـا مبحـث سـیزدهم مقـررات ملـی سـاختمان مطابقت داشته باشد.
تجهیزات سیستم کشف و اعلام حریق باید حداقل یکی از گواهینامـه هـای فنـی معتبـر ملـی و یـا بینالمللی را مطابق با ضوابط این مبحث دارا باشد.