٣-٦-١٠-١ راه های خروج قابل دسترس الزامی
منظور از راه یا فضای قابل دسترس، راه یا فضایی است که افراد معلول جسمی و حرکتی، با هر نوع محدودیت های جسمی، بتوانند بدون نیاز به کمک دیگران از آن استفاده کننـد (مراجعـه شـود بـه ضوابط و مقررات شهرسازی و معمـاری بـرای افـراد معلـول جسـمی-حرکتـی، مصـوب شـورای عالی شهرسازی و معماری ایران). راه های خروج قابل دسترس باید مطابق شرایط ایـن بخـش طراحـی و اجرا شوند. فضاهای قابل دسترس باید دارای حداقل یک راه خروج قابل دسترس باشند. چنانچـه از هر فضای قابل دسترس مطابق با [[article:۱۶۴۸۲|بند ٣-٦-٣-٣-١٧]] بیش از یـک راه خـروج مـورد نیـاز باشـد، هـر قسمت فضای قابل دسترس باید حداقل ٢ راه خروج قابل دسترس داشته باشد.