٣-٦-١٠-٣ راه پلهها به عنوان بخشی از راه خروج قابل دسترس
هر راه پله که بخشی از راه های خروج قابل دسترس درنظـر گرفتـه شـده اسـت، بایـد حـداقل ١٢٠ سانتی متر بین میله های دستگرد پهنای آزاد داشته باشد، یا باید یکی از پاگردها با مسـاحت بیشـتر نسبت به پاگرد سایر طبقات، یک فضای پناه گرفتن داشته باشد، یا به یک فضای پناه گرفتن مطـابق با شرایط [[article:۱۶۵۸۶|بند ٣-٦-١٠-٦]]، یا به یک خروج افقی، دسترس داشته باشد.
در هر راه پله که قابل دسترس بودن آن الزامی است، حداکثر تعداد پله های بین دو پـاگرد (یـا بـین کف و پاگرد) باید ١٢ عدد باشد.
راه پله های خارجی خروج مجاز مطابق [[article:۱۶۴۷۶|بند ٣-٦-٣-٣-١١]] را می توان به عنوان بخشـی از راه خـروج قابل دسترس محسوب کرد.
تبصره:
١- پهنای حداقل ١٢٠ سانتی متر بین میله های دستگرد برای موارد زیر الزامی نبوده و باید حـداقل پهنا مطابق مقررات راه پله در هر تصرف در نظر گرفته شود:
- در مواردی که طبق محاسبه ظرفیت راه خروج، حداقل پهنای بیشتری برای راه پله الزامی باشد؛
- در ساختمان هایی که به طور کامل به شبکه بارنده خودکار تأیید شده مجهز باشند؛
- در ساختمان هایی که دسترسی به راه پله خروج از طریق یک خروج افقی تأمین شده باشد.
٢- فضای پناه گرفتن در موارد زیر الزامی نیست:
- در راه پله های خروج مجاز، که به عنوان بخشی از راه خروج قابل دسترس محسوب می شـوند، بـه شرطی که سرتاسر ساختمان به شبکه بارنده خودکار تأیید شده مجهز باشد؛
- در تصرف های مسکونی گروه م-٢.