٣-٦-٢-١٥ تغییر تراز کف
در راه های خروج، اگر تغییر تراز کف کمتر از ٣٠ سـانتی متـر وجـود داشـته باشـد، بایـد از سـطوح شیبدار استفاده شود. اگر شیب از یک واحد قائم در ٢٠ واحد افقی (شیب ٥ درصد) بزرگ تر باشد، باید از شیبراه های مطابق [[article:۱۶۵۳۲|بند ٣-٦-٤-٤]] استفاده شود. در صورتی که اختلاف تراز ١٥٠ میلیمتر یا کمتر باشد، شیب راه باید به میله دستگرد یا کفپوشی که رنگ آن متضاد با کفپوش قسـمت هـای مجاور است مجهز گردد، تا عبور کنندگان متوجه اختلاف تراز شوند.
تبصره ها:
١ـ در درگاه های خروج ساختمان های گروه های (ص)، (خ)، (م-٢)، و گروه های (ن) و (ف)، که طبق ضوابط مربوط قابل دسترس بودن آن ها برای افراد معلول الزامی نیست، می تـوان یـک پلـه منفـرد (تک پله)، با حداکثر ارتفاع ١٧ سانتیمتر، به کاربرد.
٢ـ در محل هایی که مطابق ضوابط مربوط، قابل دسـترس بـودن آن هـا بـرای افـراد معلـول الزامـی نیست، یک پله با یک خیز یا با دو خیز و یک کف پله مجاز است، به شرط آنکه پلهها و کف پلهها با شرایط [[article:۱۶۵۲۴|بند ٣-٦-٤-٣-٤]] مطابقت داشته باشند. حداقل عمق کف پله باید ٣٣ سانتی متر باشـد و بـر روی پله باید حداقل یک میله دستگرد مطابق شرایط ٣-٦-٤-٥، در حـد فاصـل ٧٥ سـانتی متـری محور مسیر معمول خروج نصب شده باشد.
٣-٦-٢-١٦ پیوستگی راه های خروج
هیچ عنصر ساختمانی به غیر از اجزای راه خروج، مطابق آنچه در این فصـل مشـخص شـده اسـت، نباید مسیر حرکت در راه های خروج را قطع کند. هیچ مانعی، به جز پیش آمدگیهـایی کـه در ایـن فصل مجاز دانسته شده است، نباید در عرض لازم راه خروج قرار داده شود. ظرفیت لازم سیستم راه خروج نیز نباید در طول مسیر کاهش یابد.