سیستمهای کشف و اعلام حریق برای آگاهی سریع و به موقع از خطر آتشسوزی مؤثر بوده و با بهرهبرداری از آنها میتوان پیش از آنکه محیط به شرایط بحرانی برسد، فرصت لازم را برای عملیات اطفای حریق فراهم آورد. به کمک این سیستمها میتوان تا حدود زیادی از تلفات و خسارتهای ناشی از آتشسوزی جلوگیری کرد. از این رو، تجهیز ساختمان به این سیستمها و وسایل، از عوامل اصلی حفظ جان و مال انسانها در برابر خطرهای آتشسوزی شناخته شده است. در همه مواردی که دراین مبحث استفاده از شبکههای کشف و اعلام حریق ضروری اعلام شده، رعایت ضوابط مندر ج در این فصل، برا ی طراحی، اجرا، نگهداری و بازدید آنها الزامی است.همچنین در محلهای مورد نیاز، مرجع قانونی صدور پروانه و پایان کار میتواند نصب سیستمهای کشف و هشدار مونوکسید کربن را مطالبه نماید. طراحی، انتخاب تجهیزات، اجرا، نصب و هرگونه تغییر، تبدیل و توسعه در سیستمهای کشف و اعلام حریق در ساختمانها باید مطابق معیارها و استانداردهای معتبر و توسط متخصصان کار آزموده صورت گیرد. تا هنگام تهیه دستورالعمل مصوب، برای کنترل، طراحی و نصب این سیستمهاباید از یکی از مراجع زیر استفاده شود:
- استاندارد ایران شماره، ۱۹۶۸۴-۱ سیستمهای کشف و اعلام حریق برای ساختمانها، بخش:۱ دستورالعمل برای طراحی، نصب، راهاندازی، تعمیر و نگهداری سیستمها در ساختمانها؛
- استاندارد ۷۲؛ NFPA
- استاندارد ۱-۵۸۳۹ EN.BS
طراحی سیستمهای برقی، مدارها و نظایر آن باید با مبحث سیزدهم مقررات ملی ساختمان مطابقت داشته باشد.
تجهیزات سیستم کشف و اعلام حریق باید حداقل یکی از گواهینامههای فنی معتبر ملی و یا بینالمللی را مطابق با ضوابط این مبحث دارا باشد.