ساختمان، تجهیزات و اجـزاء و عناصـر آن بایـد بـه صـورتی طراحـی و سـاخته شـوند کـه در هنگـام بهرهبرداری، ایمنی ساکنان یا استفاده کنندگان و سایر افراد تامین شـود. لـذا بایـد شـرایط زیـر فـراهم باشد:
آ- احتمال خطر حوادثی مانند لیز خوردن، سقوط افراد یا اشیاء، برخورد، برق گرفتگی و آتش سوزی یا انفجار به حداقل برسد.
ب- امکان ایجاد حریق یا توسعه آتش و دود در انطباق با مبحث سوم مقـررات ملّـی سـاختمان بـه حداقل تقلیل یابد و در صورت بروز آتشسوزی، اطفاء آن و نجات ساکنین مطـابق مبحـث یـاد شده امکان پذیر باشد.
پ- امکان خروج، استتار یا پناه در شرایط بروز سوانح یا جنگ، در انطباق با مبحث بیسـت و یکـم مقررات ملّی ساختمان، برای افراد فراهم باشد.
ت- طراحی و احداث واحدهای مسکونی به نحوی صورت گیرد که حتـیالامکـان از بـروز مشـکلات امنیتی و دزدی جلوگیری شود.
٤-١-٢-٤ حفظ انرژی و رعایت معیارهای ساختمانهای سبز و پایدار
لازم است با رعایت تمهیداتی در طراحی و ساخت بنا، با در نظر گرفتن همجواریها، شرایط اقلیمی، محلی و اقتصـادی، مقـدار انـرژی مصـرفی در بهـره بـرداری از سـاختمان و تأسیسـات گرمایشـی و سرمایشی تا حد امکان پایین نگه داشته شود، تعویض هوا و تهویه مطبوع در حد مجاز، در انطباق با مبحث نوزدهم مقررات ملی ساختمان در نظر گرفته شود. در ساختمان هائی که مقـررات کلـی ایـن مبحث معین میکند، رعایت معیارهای ساختمانهای سبز و پایدار به قرار زیر الزامی است.
الف) گوناگونی و تنوع: از اساسی ترین اهداف توسعه پایدار است. بـا طراحـی کـاربری هـای متفـاوت همجوار در محلات شهری، درصد زیادی از هزینهها و آلودگی هوا کاهش مییابد.
ب) اقلیم و آب و هوا: آگاهی به چگونگی انطباق ساختمان با اقلیم خـاص منطقـه از مباحـث مهـم معماری می باشد. طراحی اقلیمی، روشی برای کاهش همه جانبه هزینـه انـرژی سـاختمان و عوامـل اقلیمی مؤثر بر بنا شامل تابش آفتاب، دما، رطوبت، باد و بارندگی می باشد. در این رابطـه توجـه بـه راهکارهای معماری گذشته هر منطقه بسیار کارساز است.
پ) پوشش ساختمانها: استفاده از پوششهای گیاهی بیشتر در سقف، نماها و کف فضاها به حفـظ انرژی در ساختمان کمک میکند.
ت) بکارگیری ظرفیت حرارتی جرم مصالح ساختمانی: ظرفیت بالاتر حرارتی جرم دیوارها و سقف ها باعث بالا رفتن زمان انتقال حرارت بین فضای داخلی و خارجی می شـود. اسـتفاده از پوشـش هـای دوجداره میتواند باعث مصرف بیشترین حرارت بدسـت آمـده از خورشـید در روز و مصـرف آن در شب شود.
ث) رنگ: استفاده از رنگهای روشن برای اقلیم های گرم و رنـگهـای تیـره و جـذب کننـده بـرای اقلیمهای سرد ترجیح داده میشود.
ج) پنجره و در: نوع، جنس و ابعاد و مکانیابی پنجره تأثیر بسزایی در حرارت اکتسابی از آفتاب دارد. انتخاب نوع شیشه و پروفیل پنجره مناسب در درازمدت باعث کـاهش هزینـه هـای انـرژی مصـرفی ساختمان میگردد.
چ) سایهاندازی: از برآمدگی ها و پیش آمدگی های بام ساختمان، سایبانها، ساباطها و پرده هـا بـرای جلوگیری از دریافت حرارت غیر ضروری آفتاب میتوان استفاده کرد.
ح) لزوم توجه به احیای هویت فرهنگی و استفاده از نیروی کار و روشهای ساخت محلی.
خ) طراحی با کمترین نسبت سطح بیرونی به حجم بنا: بالا بودن این نسبت نشان دهنـده رانـدمان خوب انرژی است. یعنی هندسه ساختمان به گونه ای باشد که سطوح خارجی حداقل مقدار ممکنـه باشد و حجم فضای داخلی ساختمان حداکثر مقدار ممکنه باشد.
د) بالا بودن نسبت سطح به محیط بنا: عبارت است از بالا بودن حاصل تقسیم مساحت یک طبقه بر محیط آن طبقه. هر چه این مقدار بزرگتر باشد راندمان انرژی ساختمان بیشتر است.
ذ) طراحی مناسب فضاهای داخل بنا برای بهره گیری بیشتر از عوامل طبیعی، حرارت آفتـاب، و نـور طبیعی.
ر) استفاده از مصالح ساختمانی بادوام، طبیعی، بوم آورد و غیر سمی و مناسب و قابل بازیافت
ز) توجه همزمان به همه اصول فوق الذکر.