پس از در اصلی تصرفهای مسکونی واقع در ساختمان هـای آپارتمـانی، بایـد فضـای ورودی مناسب داخلی با رعایت شرایط زیر و سایر ضوابط بیان شده در قسـمت راههای دسترس و خروج تامین شود. در داخل واحدهای مسکونی تکی یا ویلایی نیز پیش بینی فضای ورودی با همین شرایط توصیه میشود:
آ- عمق آزاد و بدون مانع فضای ورودی حداقل ۱/۴۰ متـر و مسـاحت لازم آن حـداقل ٢ مترمربـع است.
ب- دسترسی به اتاقها و سایر فضاها در واحد مسکونی به جز انبار داخلی واحد، باید پس از عبـور از قسمت ورودی یاد شده صورت گیرد. می توان دسترسی به فضای بهداشتی را در دیوار مجاور در ورودی اصلی در نظر گرفت. دسترسی فضاهای اصلی تصرف مسکونی به یکدیگر نباید مستلزم عبور از این فضای ورودی باشد.
پ- در محل فضای ورودی لازم است قسمتی برای کفش کن و آویخـتن لبـاس بـه نحـوی در نظـر گرفته شود که اندازههای فضا را به کمتر از حداقل اعلام شده کاهش ندهد.
ت- همجواری ورودی و فضاهای دیگر در داخل تصرفهای مسکونی باید به نحوی صورت گیرد کـه دید بیگانه از در ورودی به فضاهای داخلی تصرف محدود گردیده و اشراف آنان به این فضاهـا به حداقل تقلیل یابد.
ث- درقسمت ورودی تصرف مسکونی به ویژه در اقلیم های سـرد و گـرم و مرطـوب، بهتـر اسـت دو در متوالی پیشبینی شود که در این حالت «در» دوم از لحاظ اندازهها بایـد بـا در اصـلی دسـترس و خروج منطبق باشد ولی از لحاظ ساختار، مقررات مربوط به درهای اتاقها ملاک عمل خواهد بود.
حداقل فاصله دو در متوالی چنانچه هردو، در یک جهت بگردند ٢ متر و در صـورتی کـه بـه سـمت یکدیگر بگردند ۲/۸۰ متر است. در صورتی که قابل دسترس بودن تصرف مسکونی برای افراد معلول الزامی نباشد، این اندازهها را میتوان به ترتیب تا ۱/۶۰ و ۲/۲۰ متر کاهش داد.