شیشههای ضد انعکاس، دارای پوششی هستند که باعث کاهش انعکاس و افزایش عبور نور از سطح شیشه میشود. پوششهای ضد انعکاس معموال از لایههای متناوب دیالکتریک با ضرایب شکست بالا و پایین تشکیل میشوند که در این میان، استفاده از لایههای اکسید تیتانیوم و سیلیس رایجتر است. پوششهای ضدانعکاس دیالکتریک چند لایه میتوانند عبور نور مرئی را افزایش دهند. پوششهای ضدانعکاس تک لایه متخلخل با ضریب شکست پایین نیز در سلول های خورشیدی کاربرد فراوان دارند. در این پوششها بهعنوان مثال از نانوذرات متخلخل استفاده میشود. انواع دیگری از پوششهای ضدانعکاس وجود دارند که علاوه بر نور مرئی، عبور طول موج های نزدیک مادون قرمز از طیف خورشیدی را نیز بهبود میبخشند.