عایق های رطوبتی مایع از جمله مواد و مصالح نوین و پرکاربرد در صنعت ساختمان و ابنیه ب ه حساب میآیند که اخیراً مورد توجه دستاندرکاران صنعت ساخت و ساز واقع شده است. این عایقها عمدتاً از مواد معدنی و شیمیایی با پایه آب یا حلال تشکیل شده اند و به لحاظ ساختار تشکیل دهنده به سه دسته کلی تقسیم میشوند که عبارتند از: ۱( عایق های رطوبتی پایه سیمانی CM )مخلوطی از چسبانند ههای سیمانی، سنگدانه و مواد افزودنی( ۲) عایق های رطوبتی پلیمری DM مخلوطی از مواد چسباننده آلی، پلیمرهای قابل حل شدن در آب، مواد افزودنی آلی و فیلرهای معدنی( و ۳) عایقهای رطوبتی رزینی RM مخلوطی از رزین های مصنوعی، فیلرهای معدنی، افزودنی های آلی بهطوریکه سازوکار سختشدگی ناشی از واکنشهای شیمیایی میباشد(. این عایقها به لحاظ سهولت اجرا و قابلیت پذیرش رنگهای مختلف کاربردهای متنوعی خواهند داشت. عایق های رطوبتی مایع بکاررونده دارای مزایایی مختلفی از جمله، چسبندگی بالا به سطوح زیرین ) از قبیل بتن و مالت سیمان، کاربرد آسان، انعطافپذیری مناسب، پوشش یکپارچه و بدون درز، تنوع رنگ و مقاوم در دماهای مختلف میباشند. بر اساس استاندارد ۱۴۸۹۱ EN، به منظور عایقکاری رطوبتی در سرویسهای بهداشتی، آشپزخانهها و استخرها از این نوع عایق ها در زیر کاشیها و سرامیک استفاده میشود. در این استاندارد جهت بررسی کیفیت عایق به لحاظ فنی سه گروه آزمایش کلی طراحی شده است که عبارتند از: ۱( تعیین مقاومت چسبندگی کششی عایق با مالت سیمان در شرایط محیطی مختلف )شامل قرارگیری در معرض آب معمولی، آب آهک، آب کلردار و قرارگیری در معرض دماهای بالا و سیکلهای مداوم آب و یخ زدن( )۲ تعیین نفوذپذیری عایق در برابر آب و ۳ تعیین میزان انعطاف و پل زدن عایق پس از ایجاد ترک در مالتپ ایه. ب ه طورقطع چنانچه از این عایقها در معرض شرایط محیطی و اشعه ماوراء بنفش استفاده گردد الزامات ۱۴۸۹۱ EN کافی نبوده و نیاز به آزمایشهای تکمیلی متناسب با آن کاربرد میباشد.