الف) در طراحی سازههای پیش تنیده اثر پیش تنیدگی باید با ضریب واحد یا ضریب بار مرده در ترکیب بارها وارد شود و هر کدام که اثر نامساعدتری دارند در طراحی لحاظ شود.
ب) در ترکیب بارهای ارائه شده در این مبحث افزایش تنش مجاز نباید انجام شود.
پ) در مواردی که بار سیال، F بر سازه وارد میشود اثر این بار باید با ضریب باری همانند ضریب بار مرده D در ترکیب بارهای ۱ تا ۸ و ۱۰ منظور شوند.
ت) در صورت وجود فشار جانبی خاک و فشار آب زیرزمینی یا مواد انباشته H اثر آنها را باید به صورت زیر منظور نمود:
ت-۱) اگر اثر این بار در جهت افزودن به اثرات دیگر بارها باشد اثر بار H باید با ضریب ۱٫۰ در ترکیب بارها منظور شود.
ت-۲) اگر اثر این بار در جهت کاهش اثرات دیگر بارها باشد در صورت وجود دائمی بار H اثر آن باید با ضریب ۰٫۶ در ترکیب بارها منظور شود و در بقیه موارد باید از اثر بار H صرف نظر گردد.
ث) اگر طبق فصل ۶-۶ این مبحث در نظر گرفتن بار سیل برای سازه لازم باشد، علاوه بر ترکیبهای ارائه شده فوق باید ترکیب بارهای اضافی ۵ و ۶ و ۹ را با اضافه کردن ۱٫۵Fa به عبارت آنها در نظر گرفت.
ج) در صورتی که بر طبق فصل ۶-۹ این مبحث در نظر گرفتن باریخ جوی و بار باد وارده بر یخ بر روی سازه الزامیباشد ترکیب بارهای زیر در طراحی سازه باید منظور شوند:
ج-۱) عبارت ۰/۷Di باید به ترکیب بار شماره ۲ اضافه شود.
ج-۲) عبارت (RیاSیاLr) در ترکیب بار شماره ۳ باید با عبارت ۰/۷Di+۱/۱Wi+S جایگزین شود.
ج-۳) عبارت W در ترکیب بار شماره ۹ باید با عبارت ۰/۷Di+۱/۱W جایگزین شود.
چ) در مواردی که اثر بارهای خود کرنشی وجود داشته باشد علاوه بر ترکیب بارهای ارائه شده دو ترکیب بار زیر نیز باید در نظر گرفته شوند:
ح) در مواردی که بر طبق ضوابط بند ۶-۱۱-۱۴ این مبحث کنترل سازه برای زلزله سطح بهرهبرداری الزامیباشد تلاشهای ایجاد شده در اعضا و اجزا ساختمان باید برای ترکیب بار زیر نیز بررسی شود. در این حالت تنش یا مقاومت مجاز اعضا میتواند بر طبق ضوابط بند فوق الذکر و استاندارد ۲۸۰۰ ایران افزایش یابد.
ترکیب بارها در طراحی به روش تنش مجاز
ترکیب بار
مبحث ششم مقررات ملی ساختمان