چنانچه ساختمان یا سازه ای در مجاورت یا بر روی شیب قرار گیرد بررسی ناپایداری استاتیکی و لرزه ای شیب باید انجام گیرد. در خصوص ساختمان های با اهمیت کم و متوسط توصیه میشود از روش شبه استاتیکی برای کنترل پایداری لرزه ای شیب ها استفاده شود. در روش شبه استاتیکی نیروهای افقی و قائم وارده بر شیب برآورد شده و به همراه نیروهای استاتیکی ثقلی و نیروهای مقاوم وارده بر شیب برای محاسبه ضریب اطمینان پایداری مورد استفاده قرار می گیرند. در خصوص سازه های با اهمیت بالا و همچنین در صورت نیاز به محاسبه تغییر شکل های لرزه ای خصوصاً باید از تحلیل های تنش تغییر شکل مناسب استفاده میشود. برای محاسبه نیروهای شبه استاتیکی می توان از روابط ۷-۷-۲ و ۷-۷-۳ استفاده کرد:
Kh و Kv به ترتیب ضرایب مولفه های افقی و قائم زلزله هستند که از تقسیم مقادیر شتاب زلزله بر شتاب ثقل زمین بدست می آیند. در صورتی که شتاب قائم زلزله معلوم نباشد برای تخمین نیروی شبه استاتیکی قائم برای زلزله های میدان دور می توان از رابطه زیر استفاده کرد:
مقدار Kh باید معرف شتاب متوسط وارده بر شیب باشد و معمولا تابعی از ارتفاع و انعطاف پذیری شیب است. این ضریب معمولا باید با ضریب اطمینان قابل پذیرش FSa متناسب باشد هر دو مقدار مذکور باید به گونه ای تعیین شوند که میزان جابجایی دائمی مجاز برای شیب ( برای آسیب ندیدن سازه رویی ) به حداکثر ۵۰ میلی متر محدود شود. بدیهی است محاسبه دقیق میزان جابجایی لرزه ای خصوصاً برای ساختمان های با اهمیت بالا از تحلیل های تنش تغییر شکل بدست می آید، برای ساختمان های متعارف و شیروانیهای تا ارتفاع ۳۰ متر مقدار Kh=۰/۵A و ۱.۱=FS در نظر گرفته شود. A نسبت شتاب مبنای طرح بر اساس استاندارد ۲۸۰۰ است.
تصویر ۱
تصویر ۲