در ساختمان های مصالح بنایی از چوب عمدتا در ساخت سقف‌های شیب دار و اعضای غیر سازه ای مانند پلکان در و پنجره و نما یا کف پوش داخلی استفاده می‌شود. چوب مورد استفاده باید علاوه بر برآورده کردن الزامات مبحث پنجم مقررات ملی ساختمان دارای ضوابط زیر باشد :
۱- چوب مصرفی باید عاری از معایب خشک شدن رگه های معدنی شیره گیاهی و دیگر معایب مندرج در استاندارد ملی ایران شماره ۱۲۷۵ باشد.
۲- رطوبت الوارهای مصرفی باید با شرایط اقلیمی و مورد مصرف تناسب داشته باشد.
۳- خصوصیات فیزیکی و مکانیکی چوب های طبیعی در انواع مختلف گونه های چوب و در جهات طولی شعاعی و مماسی تنه درخت با یکدیگر متفاوتند بنابراین هنگام مصرف باید به این عوامل توجه کرد.
۴- لازم است ارزیابی کارکرد تیرهای چوبی باربر که در عضو ساختمانی تحت خمش قرار می گیرند تحت الزامات و روش های آزمون استاندارد ملی ایران شماره ۱-۲۲۳۸۹ انجام پذیرد.
۵- چوب مصرفی باید با استفاده از مواد مناسب در برابر تهاجم موریانه ایمن شده باشد و در برابر پوسیدگی محافظت شود.