الف) ویژگی های سنگ مصرفی
۱- سنگ هایی که در ساخت اعضای باربر مانند دیوارهای باربر دیوارهای حائل و شالوده ها به کار برده می شوند باید از نظر ظاهر یکنواخت و بدون ترک، رگه های سست و سایر کانی هایی باشند که بر اثر عوامل جوی و هوازدگی خراب شده و به استحکام آن‌ها لطمه می زنند .
۲- استفاده از قلوه سنگ مجاز نیست مگر اینکه به صورت شکسته و در ابعاد مورد نظر این فصل مصرف شود.
۳- ابعاد قطعه سنگ مصرفی باید حداقل ۱۵۰ میلی متر و حداکثر به اندازه پهنای دیوار باشد. استفاده از سنگ های کوچکتر فقط به عنوان پرکننده مجاز است.
۴- استفاده مجدد از سنگ های مصرف شده در صورتی که با شرایط این فصل منطبق باشند مجاز است.
۵- سنگ های مصرفی در اقلیم های سرد باید در برابر یخبندان پایدار بوده و ضوابط مندرج در استانداردهای مربوطه از جمله استاندارد ملی ایران شماره ۱۴۹۵۹ را تأمین نمایند.
ب) حداقل ضوابط لازم برای سنگ های مصرفی
مقاومت فشاری سنگ مورد استفاده در عضو بنایی باربر نباید کمتر از ۱۵ مگاپاسکال باشد. جذب آب سنگ های رگی حداکثر ۵% و ضریب افت مقاومت سنگ در آب در مورد سنگهای باربر و نما دست کم ۷۰% است جذب آب مجاز برای سنگ های آهکی متراکم ۱۵% ،سنگ های آهکی متخلخل ۲۵% و در مورد توف ها %۳۰% تعیین شده است.
تعریف ضریب افت مقاومت سنگ در آب عبارت است از نسبت مقاومت فشاری نمونه خیس شده در آب به مدت حداقل ۲۴ ساعت به مقاومت فشاری همان سنگ در حالت خشک .