الزامات این بخش برای طراحی دیوار در برابر بارهای خارج از صفحه می‌باشد. محاسبات لنگر و تغییر شکل در این بند بر اساس شرایط تکیه گاه ساده در بالا و پایین دیوار می‌باشند. برای شرایط دیگر تکیه گاهی و گیرداری، لنگر و تغییر شکل باید با استفاده از اصول تحلیل سازه محاسبه شوند. همچنین تنش محوری ضریب دار دیوار باید الزامات رابطه ۸-۴-۱۳ را برآورده سازد.
چنان چه نسبت ارتفاع موثر به ضخامت اسمی (h/t) از ۳۰ فراتر رود تنش محوری ضریب دار نباید از ۰/۰۵f'm بیشتر شود .
الف - لنگر و نیروی محوری ضریب دار
لنگر و نیروی محوری ضریب دار باید در وسط ارتفاع دیوار محاسبه شده و در طراحی استفاده شود. لنگر ضریب دار (Mu) در وسط ارتفاع دیوار باید با استفاده از رابطه ۸-۴-۱۴ محاسبه شود.
تغییر شکل ناشی از بارهای ضریب دار (δu) باید از روابط ۸-۴-۱۷ و ۸-۴-۱۸ با جایگزینی Mser با Mu و δs با δu به دست آید.
ب- مقاومت محوری،خمشی و برشی اسمی :
مقاومت محوری،خمشی و برشی اسمی با استفاده از ضوابط بند ۸-۴-۶-۲ به دست می آیند.
پ- کنترل خیز وسط ارتفاع:
خیز افقی وسط ارتفاع (δs) تحت بارهای محوری و جانبی بهره برداری (بدون ضریب) باید به رابطه ۸-۴-۱۶ محدود شود :
اثرات P-Δ باید در محاسبه خیز لحاظ شوند. خیز وسط ارتفاع باید با استفاده از رابطه ۸-۴-۱۷ یا ۸-۴-۱۸ محاسبه شود :
الف- برای Mser ≤ Mcr :
ب- برای Mcr < Mser < Mn :
در روابط (۸-۴-۱۷) و (۸-۴-۱۸):
۱- لنگر نظیر ترک خوردگی دیوار با استفاده از مدول گسیختگی (fr) ارائه شده در جدول ۸-۲-۶ ،محاسبه شود.
۲- تار خنثی برای محاسبه ممان اینرسی مقطع ترک خورده (Icr) باید بر اساس فرضیات طراحی (بند ۸-۴-۶-۱)محاسبه شود. تاثیر بارهای محوری را می توان در محاسبه Icr لحاظ کرد .
۳- در غیاب تحلیل های جامع تر برای محاسبه سختی، ممان اینرسی مقطع ترک خورده برای یک دیوار باید با استفاده از روابط ۸-۴-۱۹ و ۸-۴-۲۰ محاسبه شود.