در مواردی که امکان کاهش لنگر پیچشی در ائر باز توزیع نیروهای داخلی در عضوی از یک سازه ی نامعین وجود داشته باشد (پیچش همسازی)، اجازه داده میشود حداکثر لنگر پیچشی نهایی بر اساس بند ٩-٨-۶-١-۴ به ΦTcr کاهش داده شود. در این حالت لازم است اثرات لنگرها و برشهای تعدیل یافته ی عضو در سایر اعضای مجاور، با استفاده از رابطهی تعادل، محاسبه شده ودر طراحی به کار گرفته شوند. لنگر پیچشی ترک خوردگی، Tcr، بر اساس بند ٩-٨-۶-٢-٢ محاسبه میشود.