آرماتورهای تحت کشش ناشی از خمش نباید در ناحیهی کششی قطع شوند؛ مگر آن که یکی از موارد (الف) تا (پ) این بند تأمین شود:
الف - نیروی برشی مقاوم مقطع در محل قطع آرماتور به اندازهی حداقل ٥٠ درصد بیشتر از نیروی برشی نهایی موجود در مقطع باشد؛ Vu≤(۲/۳)ΦVn
ب- برای آرماتورهای با قطر حداکئر ٣۶ میلی متر، مقدار آرماتوری که امتداد مییابد، حداقل دو برابر مقدار مورد نیاز در خمش برای مقطع محل قطع آرماتور باشد؛ ونیروی برشی مقاوم مقطع در محل قطع آرماتور به اندازهی حداقل ٣٣ درصد بیشتر از نیروی برشی نهایی موجود در مقطع باشد؛ Vu≤(۳/۴)ΦVn
پ- در انتهای میلگردهای قطع شده در ناحیه ای به طول حداقل ۰. ۷۵d، آرماتور عرضی به صورت خاموت یا دور گیر اضافه بر آن چه برای تحمل برش و پیچش لازم است، تأمین شود. سطح مقطع آرماتور عرضی اضافی لازم باید حداقل برابر با ۰. ۴۱bws/fyt باشد. همچنین فاصلەی میلگردهای عرضی از یک دیگر در این ناحیه نباید بیشتر از d/۸βb باشد؛ که βb نسبت آرماتور قطع شده به کل آرماتور کششی مقطع است.