در اتصالات اتکایی، Nuc از (الف) یا (ب) محاسبه می‌شود؛ ولی نیازی نیست از Nuc. max بیش‌تر باشد. Nuc. max حداکثر نیروی مقید کننده است که از طریق مسیر انتقال نیروی اتصال اتکائی انتقال می یابد. این نیرو باید با ضریب ترکیب بار زنده به همراه دیگر اثرات بارهای ضریبدار محاسبه گردد.
الف - برای اتصالات بدون بالشتک اتکایی، Nuc همزمان با Vu با استفاده از ضرایب ترکیب بار مطابق بخش ٧-٣-٣ محاسبه می‌شود. نیروی مقید کننده به صورت بار زنده فرض می‌شود.
ب- برای اتصالات دارای بالشتک اتکایی، Nuc به میزان ٢٠ درصد نیروی عکس العمل قائم بارهای دائمی، و با ضریب بار ۱/۶ در نظر گرفته می‌شود.
بالشتک های اتکایی در مجاورت وجوه تقویت نشده، باید به فاصله حداقل ١٣ میلی متر، و یا به اندازه بعد پخ (در صورت وجود) از بر تکیه گاه و انتهای عضو پیش ساخته عقب‌تر باشند.
بالشتک هاى اتکایى