موارد زیر در انتخاب، طراحی و نصب مهار باید در نظر گرفته شوند.
الف- انتخاب نوع مهار باید با در نظر گرفتن موارد زیر انجام شود:
- مناسب بودن مهار برای کاربرد در بتن ترک خورده یا ترک نخورده و نیز کاربرد لرزهای.
- لرزه خیزی ساخت کاه ودر صورت لزوم در نظر گرفتن الزامات لرزهای بخش ٩-١٨-٨.
- ضوابط این فصل را نمی توان برای طراحی مهارهایی به کار برد که در نواحی تشکیل مفصلهای پلاستیک در اعضای بتنی تحت نیروهای زلزله قرار دارند.
- فولاد مهار باید از نوع آجدار مطابق بخش ٩-۴-۵-١ و در سازههای با شکلپذیری زیاد تامین کنندهی ضوابط بند ٩-۴-٨-٩ باشد.
- پوشش مناسب بر اساس شرایط محیطی (الزامات دوام) وضوابط مقاومت در برابر آتش باید برای مهار و ملحقات آن تامین شوند.
ب- کاشتن مهارهای چسبی در بتن باید حداقل ٢١ روز بس از بتن ریزی انجام شود.
پ- عملیات سوراخ کاری بتن سخت شده، تمیز کاری سوراخها و نصب مهار باید بر اساس روش تعیین شده توسط شرکت سازنده ی مهار کاشتنی انجام شوند.
ت- حین عملیات سوراخ کاری، میلگردهای مجاور سوراخ کاشت نباید آسیب ببینند. در اعضای پیش تنیده، فاصلهی حداقل سوراخ و میلگرد پیش تنیدگی نباید از ٥٠ میلی متر کمتر باشد.
ث- سوراخ هایی که نیمه کاره رها میشوند، باید توسط ملات با مقاومت بیشتر از مقاومت بتن پایه و بدون جمعشدگی پر شوند.
ج- آرماتورهایی که با طول مهاری خود جزئی از مقاومت مهار را تامین می کنند، باید بر اساس ضوابط فصل ٩-٢١ طراحی شوند.
چ- برداشتن و نصب مجدد مهارهای کاشتنی مکانیکی شامل مهارهای انبساطی و زیر چاکی مجاز نیست.