در این رابطه تنش پیوستگی مشخصه، τcr، تنش متناظر احتمال شکست ٥ درصد است که بر اساس آزمایشهای مورد استناد مراجع مورد تایید تعیین میشود.
در مواردی که نتایج تحلیل نشانگر ترک خوردگی در شرایط بارهای بهرهبرداری باشند، مهار چسبی باید دارای گواهی قابلیت استفاده در بتن ترک خورده بر اساس آزمایش های مورد استناد مراجع مورد تایید باشد.
برای مهارهای چسبی واقع در قسمتهایی از عضو که براساس تحلیل، در شرایط بارهای بهره برداری ترک خوردگی در آنها ایجاد نمیشود، استفاده ازτuncr بجای τcr در رابطهی (٩-١٨-١٧) مجاز است. این تنش باید مبتنی بر مقاومت متناظر با احتمال شکست ٥ درصد باشد، که بر اساس آزمایشهای مورد استناد مراجع مورد تایید تعیین میگردد.
در صورت رعایت شرایط زیر، استفاده از حداقل تنش پیوستگی مشخصه مطابق جدول ٩-١٨-٢ مجاز است
الف - مهارها باید الزامات مراجع مورد تایید را رعایت نمایند.
ب - مهارها باید در سوراخهایی که با متههای چرخشی ضربهای یا مته سنگ ایجاد شده، نصب شوند.
پ - بتن در زمان نصب مهارها باید دارای مقاومت فشاری حداقل ١٧ مگاپاسکال باشد.
ت - سن بتن در زمان نصب باید حداقل ٢١ روز باشد.
ث - دمای بتن در زمان نصب مهارها باید حداقل ١٠ درجهی سانتی گراد باشد.
یادداشت: در استفاده از مقادیر تنش پیوستگی این جدول، موارد زیر باید در نظر گرفته شوند:
- اگر مهار برای بارهای لرزهای طراحی میشود، مقدار τcr باید در ۰/۸، و τuncr در ۰/۴ ضرب شود.
- اگر مهار برای بارهای کششی دائمی طراحی میشود، مقادیر τcr و τuncr باید در ۰/۴ ضرب شوند.
بتن ترک خورده
محاسبه مساحت تصویر شده سطح گسیختگی
حداقل تنش پیوستگی