کفها و تیرهایی که سطوح خالی از تیغه بندی های ممتد تا سقف (یا خالی از عناصر دیگری که خاصیت میرا کنندکی ارتعاش را دارند) را تحمل می کنند باید با توجه خاص به لرزش و ارتعاش حاصل از بارهای جنبشی (نظیر بارهای ناشی از حرکت افراد، کارکرد ماشین آلات، حرکت و توقف آسانسورها و نظایر آنها) طراحی شوند. بدین منظور فرکانس نوسانی کفها (تیرچهها، دالها و تیرها) باید به اندازهای باشد که حداقل حساسیت افراد را در برابر ارتعاش قائم ایجاد نماید.
حداقل فرکانس دورهای کفها برای کاربری های مختلف نباید از مقادیر مشخص شده در جدول ٩-١٩-۴ کمتر باشد:
در محاسبهی فرکانس دوره ای ارتعاش کفها، باید اثر ترک خوردگی قطعات، با منظور نمودن ممان اینرسی مؤثر، le متناظر با بارهای مرده و زندی بدون ضریب، در محاسبهی تغییر شکلها مورد توجه قرار گیرد. این تغییر شکلها مربوط به اثر بارهای مرده و بخشی از بارهای زنده که دائمی فرض میشود (بدون ضرایب بار) بوده و ضریب ارتجاعی دینامیکی بتن ۱/۲۵ برابر مقدار Ec منظور میگردد.
برای محاسبه ی فرکانس دوره ای، f، می توان از رابطهی (٩-١٩-۶) استفاده نمود.
که در آن Δis تغییر مکان استانیکی قائم حداکثر کف تحت اثر بار مرده وبخشی از بار زنده که دائمی فرض میشود (بر حسب میلی متر)، و f فرکانس دورهای ارتعاش بر حسب هرتز میباشد. در صورتی که به مطالعات جامعتر برای ارتعاش کفها نیاز باشد می توان از مراجع معتبر بین المللی دیگر بجای رابطه ٩-١٩-۶ و جدول ٩-١٩-۴ استفاده نمود.
جدول حداقل فرکانس دوره ای کفها
محاسبهى فرکانس دوره اى ارتعاش کفها