آرماتورهای عرضی ویؤه باید مطابق ضوابط (الف) تا (ج) در نظر گرفته شوند:
الف- آرماتور عرضی در ناحیهی بحرانی را میتوان با دور پیچهای تکی و یا چند قطعهای که با یک دیگر هم پوشانی دارند، دور گیرهای دایرهای، و یا دورگیرهای با خطوط مستقیم تکی و یا چند قطعه ای که با یک دیگر هم پوشانی دارند، با یا بدون قلاب دوخت، ساخت.
ب- دورگیرهای با خطوط مستقیم و یا قلاب های دوخت باید در محل های خم در بر گیرنده ی آرماتورهای طولی باشئد.
پ- قطر قلاب های دوخت، در صورتی که ضوابط بند ۹-۲۱-۶-۲-۲ در آنها رعایت شوند، میتواند برابر یا کوچکتر از قطر دور گیرها باشد. انتهای قلاب های دوخت متوالی باید به طور یک در میان در راستلی میلگردهای طولی و در پیرامون مقطع جا به جا شود.
ت- در مواردی که از دورگیرهای با خطوط مستقیم و یا قلاب های دوخت استفاده میشود، باید شرایط تکیه گاهی جانبی برای آرماتورهای طولی مطابق بند ٩-٢١-۶-۴ به وسیله ی آنها فراهم شوند.
ث- آرماتورها در محیط ستون باید به گونه ای آرایش داده شوند که فاصلهی آرماتورهای طولی، hx، که به قلابهای دوخت و یا گوشهی دور گیرها متکی هستند، از یک دیگر بیشتر از ٣٥٠ میلی متر نباشد.
ج- در مواردی که در ستونها از دورگیرهای با خطوط مستقیم استفاده شده و Pu > ۰. ۳Agf'c و یا f'c ≥ ۷۰ Mpa است، کلیهی آرماتورهای تکی و یا گروه آرماتورهای طولی در پیرامون هستهی ستون باید به گوشه های دورگیرها و یا یک قلاب لرزای متکی بوده و مقدار hx از ٢٠٠ میلی متر بیشتر نشود. مقدار Pu بزرگترین نیروی محوری فشاری در ترکیب های بارگذاری است که شامل زلزله هستند.