مقاومت برشی تیر، ΦVn، نباید از کوچکترین دو مقدار (الف) و(ب) زیر کمتر در نظر گرفته شود:
الف - مجموع نیروی برشی ایجاد شده در تیر در اثر بارهای تقلی ضریب دار و مولفه ی قائم زلزله و نیروی برشی متناظر با ظرفیت خمشی اسمی موجود در دو انتهای مقید تیر با منظور نمودن انحنای خمشی دو جهته در بر تکیه گاهها؛
ب - حداکثر برش به دست آمده ازتر کیبهای بارگذاری که در آنها به جای برش ناشی از زلزله ی E، مقدار ۲E جایگزین شده باشد.