الف- در مواردی که در میلگردها از وصلهی جوشی استفاده میشود، میلگردها باید تحت آزمایش جوشپذیری قرار گیرند. در این آزمایش نمونه های جوش شده تحت آزمایش کشش و خمش قرار میگیرند. در آزمایش کشش، زمانی میلگرد از نظر جوشپذیری قابل قبول تلقی میشود که مقطع گسیخته شده در محل جوش یا در مجاورت آن نباشد. در آزمایش خمش، زمانی میلگرد از نظر جوشپذیری قابل قبول تلقی میگردد کە پس از خم کردن، ترکی در منطقه ی جوش شده به وجود نیامده باشد.
ب- در مواردی که میلگردها تا حد پوسته شدن زنگ زده باشند، به ویژه میلگردهایی که به طور موضعی و عمیق دچار خوردگی شده باشند، باید پس از ماسه پاشی آزمایش های (١) و (٢) زیر بر روی نمونههای آنها انجام شوند:
١- آزمایش وکنترل مجدد موارد مذکور در بند ٩-٢٢-١٢-٢،
٢- اندازهگیری مجدد قطر اسمی میلگردها و مطابقت آن با رواداری های مذکور در استاندارد ملی شماره ی ٣١٣٢.
در مواردی که میلگردهای پوسته شده ضوابط (١) و (٢) بالا را برآورده ننمایند، غیر قابل قبول تلقی میشوند.
پ- میلگردهایی که دچار خم و اعوجاج شدید شدهاند، تنها زمانی قابل قبول می باشند که تحت آزمایش خمش قرار گرفته و ضوابط مربوط را برآورده نمایند