در مواردی که آب مصرفی در بتن به لحاظ دارا بودن مواد مضر موثر بر گیرش، سخت شدن، مقاومت، آهنگ رشد مقاومت، تغییر حجم، خوردگی میلگردها و کارایی بتن مشکوک باشد، میتوان با ساخت نمونهی ملات وخمیر سیمان شاهد با آب مقطر یا آب آشامیدنی و مقایسهی آن با ملات یا خمیر سیمان حاوی آب مشکوک مورد نظر، موارد (الف) تا (پ) زیر را کنترل نمود:
الف- مقاومت ٧ روزه ی نمونه ی حاوی آب غیر آشامیدنی یا غیر استاندارد باید حداقل ٩٠ درصد مقاومت فشاری ملات شاهد باشد.
ب- زمان گیرش خمیر سیمان حاوی آب مشکوک نباید زودتر از ۱/۰ ودیرتراز ۱/۵ ساعت نسبت به مخلوط شاهد باشد.
پ- میزان انبساط به دست آمده از آزمایش سلامت سیمان در آزمون ساخته شده با آب مشکوک، ازحد مجاز انبساط یا انقباض استاندارد سیمان مصرفی بیشتر نباشد.