مدل ژئوتکنیکی لازم برای انجام تحلیل پاسخ زمین بایستی بر اساس جنس لایه‌های خاک، سرعت موج برشی لایه‌ها در کرنش‌های کوچک، روابط خطی معادل یا غیرخطی تنش-کرنش و وزن حجمی لایه‌های زمین تهیه شود. پروفیل سرعت انتشار موج برشی در ساختگاه مورد مطالعه، بر حسب شرایط لایه‌های خاک و اهمیت سازه، باید با استفاده از روش‌های انعکاسی یا درون‌گمانه‌ای تعیین گردد. متغیرهای لازم لایه‌های خاک برای استفاده در تحلیل‌های خطی معادل را می‌توان از آزمون‌های آزمایشگاهی و یا روابط موجود در ادبیات فنی استخراج کرد. برای ساختمان‌های با اهمیت خیلی زیاد این پارامترها به صورت منحنی‌های G/Gmax-γ و D-γ در محدوده کرنش‌های برشی ۱۰−۶ تا ۱۰−۲ و حتی‌الامکان با استفاده از آزمایش‌های المان خمشی، ستون تشدید، سه‌محوری و یا برش ساده تناوبی به‌دست می‌آیند. چنانچه برای تحلیل پاسخ ساختگاه از مدل‌های غیرخطی استفاده شود، پارامترهای ضروری برای توصیف مدل‌ها باید از آزمایش‌های متناسب با آنها به‌دست آیند. وزن حجمی لایه‌های خاک نیز بر اساس روش‌های معتبر ژئوتکنیکی تعیین شود.
در ساختگاه‌هایی که عمق سنگ بستر بسیار زیاد و تهیه پروفیل ژئوتکنیکی خاک تا این عمق غیرعملی و یا بسیار دشوار است، لازم است پروفیل ژئوتکنیکی زمین تا عمقی تعیین شود که در آن سختی لایه‌ها حداقل معادل سختی پیشنهادی برای زمین نوع II باشد. در این صورت تحلیل خطر لرزه‌ای برای به‌دست آوردن حرکت ورودی، با در نظر گرفتن این نوع زمین انجام می‌گیرد.