بعد از انجام تحلیل طیفی، مقدار هر یک از پارامترهای طراحی در هر مود، شامل تغییر مکان جانبی کلی و نسبی طبقات، برش پایه، تلاش‌های داخلی هر عضو و عکس‌العمل‌های تکیه‌گاهی باید با استفاده از مشخصات همان مود و نیز طیف طرح و تقسیم مقادیر بر نسبت Ru/Ie تعیین گردد. سپس بازتاب‌های سازه در مودهای مختلف باید با استفاده از روش‌های آماری شناخته‌شده مانند روش جذر مجموع مربعات یا روش ترکیب مربعی کامل، با یکدیگر ترکیب شوند. در اعضایی که برای آن‌ها باید اثرات ناشی از اندرکنش نیروها در نظر گرفته شود می‌توان نسبت تقاضا به ظرفیت ترکیبی را با استفاده از روش‌های آماری ترکیب نمود.
تبصره: در صورتی که زمان تناوب مودهای مورد استفاده برای تحلیل طیفی از یکدیگر فاصله کافی نداشته باشند، به‌طوری که نسبت زمان تناوب دو مود متوالی، بیش از ۰٫۶۷ باشد (Tn+۱/Tn > ۰.۶۷)، به‌منظور در نظر گرفتن آثار همبستگی بین بازتاب‌های سازه در مودهای ارتعاشی باید از روش‌هایی نظیر روش ترکیب مربعی کامل (CQC) استفاده شود.