در تحلیل سازه با روش‌های خطی می‌توان تکیه‌گاه سازه را در تراز پی، ثابت فرض نمود؛ مگر در مواردی که مطابق بند ۳-۱۵-۲، در نظر گرفتن اثرات اندرکنش خاک و سازه در تحلیل سازه الزامی باشد. در این روش‌ها چنانچه در نظر گرفتن انعطاف‌پذیری پی مدنظر باشد باید مشخصات بار-تغییر مکان پی از طریق سختی معادل در مدل سازه منظور شود.
سختی معادل پی بر اساس مشخصات خاک پی در سطح کرنش‌های مورد انتظار در زلزله تعیین می‌شود. برای محاسبه سختی معادل پی، مدول برشی خاک (G) و سرعت موج برشی (Vs) در سطح کرنش مورد انتظار در زلزله طرح، بر اساس ضوابط پیوست (۴) این آیین‌نامه یا مطالعات ژئوتکنیکی ساختگاه تعیین می‌شوند.
در تحلیل سازه به روش دینامیکی، در صورت مدل‌سازی همزمان سازه و پی لازم است تحلیل سازه یک‌بار با فرض سختی افزایش‌یافته خاک پی به میزان ۵۰ درصد و یک‌بار نیز با فرض سختی کاهش‌یافته خاک پی به میزان ۵۰ درصد انجام شود و مقادیر بزرگ‌تر پاسخ‌ها، مبنای طراحی قرار گیرد.