روش‌های تحلیل خطی را می‌توان در تمامی ساختمان‌ها با هر تعداد طبقه به‌کار برد؛ لیکن استفاده از روش استاتیکی معادل، صرفاً در ساختمان‌های زیر مجاز است:
الف- ساختمان‌های حداکثر تا سه طبقه و ۱۰٫۵ متر از روی تراز پایه، که دارای نامنظمی در ارتفاع از نوع «سختی جانبی با طبقه خیلی نرم» نیستند؛
ب- ساختمان‌های منظم با ارتفاع کمتر از ۵۰ متر از روی تراز پایه؛
پ- ساختمان‌های نامنظم با ارتفاع کمتر از ۵۰ متر از روی تراز پایه که:
(۱) دارای نامنظمی در پلان از نوع پیچشی زیاد و شدید نیستند؛
(۲) دارای نامنظمی در ارتفاع از نوع سختی جانبی (اعم از طبقه نرم یا خیلی نرم)، جرمی و هندسی نیستند.
ت- ساختمان‌های منظم با ارتفاع بیشتر از ۵۰ متر از روی تراز پایه که در آن‌ها T < ۳.۵Ts است. T زمان تناوب اصلی نوسان جانبی سازه است که مطابق بند ۳-۹-۲ محاسبه می‌شود و Ts متغیری است که با توجه به طیف طرح، مطابق ضوابط فصل دوم تعیین می‌گردد.
تبصره: تحلیل و طراحی سازه برخی از ساختمان‌های کوتاه را می‌توان با استفاده از روش ساده‌شده استاتیکی معادل انجام داد. موارد کاربرد این روش و جزئیات آن در بند ۳-۱۸ ارائه شده است.