اجزاء غیرسازهای و تکیهگاههای آنها باید بهگونهای به سازه مهار شوند که بتوانند نیروهای جزء غیرسازهای را به سازه منتقل کنند و تغییرشکلهای ایجاد شده در آنها را پذیرا باشند. قطعات موجود در مسیر انتقال بار در این اجزاء باید دارای مقاومت و سختی کافی باشند. همچنین، محل اتصال به سازه باید توانایی تحمل اثر موضعی بارها را داشته باشد. استفاده از اتصالات جوشی یا پیچی و نظایر آنها مجاز است ولی استفاده از مقاومت اصطکاکی ناشی از بارهای ثقلی مجاز نیست.