پله‌ها به دو گروه پله‌هایی که جزئی از سازه اصلی ساختمان می‌باشند و پله‌های فرار که جزئی از سازه اصلی ساختمان نمی‌باشند تقسیم می‌شوند.
پله‌هایی که جزئی از سازه اصلی ساختمان می‌باشند باید بر اساس ضوابط بند ۳-۷-۲ طراحی شوند.
در صورتی‌که راه پله و سایر قسمت‌های خروج اضطراری بخشی از سازه نباشند نیز، این اجزاء در هر حال باید برای تحمل تغییر مکان‌های تعیین‌شده در بند ۴-۲-۴ (با لحاظ کردن تغییر مکان دیافراگم) طراحی شوند. تغییر مکان باید در تمام جهات افقی محتمل دانسته شود. از اتصالات و تکیه‌گاه‌های لغزشی با ظرفیت حداقل ۱.۵ Dpl و حداقل ۲۵ میلی‌متر می‌توان در این مورد استفاده کرد.پله‌هایی که جزئی از سازه اصلی ساختمان می‌باشند باید بر اساس ضوابط بند ۳-۷-۲ طراحی شوند.
در صورتی‌که راه پله و سایر قسمت‌های خروج اضطراری بخشی از سازه نباشند نیز، این اجزاء در هر حال باید برای تحمل تغییر مکان‌های تعیین‌شده در بند ۴-۲-۴ (با لحاظ کردن تغییر مکان دیافراگم) طراحی شوند. تغییر مکان باید در تمام جهات افقی محتمل دانسته شود. از اتصالات و تکیه‌گاه‌های لغزشی با ظرفیت حداقل ۱.۵ Dpl و حداقل ۲۵ میلی‌متر می‌توان در این مورد استفاده کرد.