شیشه در نما، ویترین و دیواره داخلی و قاب نگهدارنده آن باید قادر به تحمل جابجایی‌های نسبی مطابق رابطه زیر باشد:
در این رابطه:
Dpl: تغییر مکان نسبی لرزه‌ای مطابق بند ۴-۲-۴؛
Δfallout: تغییر مکان نسبی لرزه‌ای که موجب بیرون افتادن شیشه از قاب نگهدارنده خود می‌شود و باید توسط روش تحلیلی به دست آمده باشد.
اگر یکی از شرایط زیر در نماهای شیشه‌ای وجود داشته باشد نیازی به کنترل رابطه فوق نمی‌باشد:
الف- نمای شیشه‌ای دارای فاصله کافی از قاب نگهدارنده خود باشد؛ به طوری که در تغییر مکان نسبی لرزه‌ای که نما باید بر اساس آن طراحی شود، تماس فیزیکی بین شیشه و قاب رخ ندهد. این فاصله از رابطه زیر به دست می‌آید:
برای پانل‌های مستطیل‌شکل داخل دیوار، می‌توان از رابطه زیر استفاده کرد:
که در آن:
hp: ارتفاع شیشه
bp: عرض شیشه
c۱: فاصله بین لبه‌های قائم شیشه و قاب
c۲: فاصله بین لبه‌های افقی شیشه و قاب؛
ب- نمای شیشه‌ای کاملاً حرارت‌دیده باشد و در ساختمان‌های با اهمیت کم، متوسط و زیاد در ارتفاع کمتر یا مساوی ۳ متر از سطح پیاده‌رو قرار گیرد؛
پ- نمای شیشه‌ای متشکل از شیشه آنیل یا آبدیده لمینیت‌شده با ضخامت حداقل ۰٫۷۵ میلی‌متر باشد و به‌صورت مکانیکی در نمای شیشه‌ای پرده‌ای مهار شده باشد.