ارتباط متقابل اجزاء، تکیه‌گاه‌های آن‌ها و اثرات آن‌ها روی یکدیگر باید به نحوی در نظر گرفته شود که خرابی یک جزء اصلی یا فرعی معماری، مکانیکی یا برقی باعث خسارت و آسیب به جزء اصلی مکانیکی یا برقی نشود. فواصل لازم برای انشعابات و آبفشان‌های سیستم اطفاء حریق، در مواردی که با استناد بر تحلیل یا آزمایش مشخص نشده باشد، نباید کمتر از ۷۵ میلی‌متر باشد. در آبفشان‌هایی که با استفاده از لوله انعطاف‌پذیر نصب شده‌اند، نیازی به رعایت این فاصله نیست.
(۱) اجزاء نصب‌شده بر روی جداسازهای ارتعاشی باید در هر امتداد افقی یک ضربه‌گیر داشته باشند. اگر فاصله خالص (شکاف هوا – فضای خالی) بین قاب تکیه‌گاهی جزء و ضربه‌گیر بزرگ‌تر از ۶ میلی‌متر باشد نیروی طراحی باید برابر ۲Fp در نظر گرفته شود. اگر فاصله اسمی مشخص‌شده در اسناد و مدارک ساخت بیش‌تر از ۶ میلی‌متر نباشد می‌توان نیروی طراحی را برابر با Fp در نظر گرفت.