اجزاء غیرسازه‌ای مکانیکی و برقی و تکیه‌گاه‌های آن‌ها باید الزامات این بند را برآورده نمایند. ضرایب مورد نیاز برای محاسبه نیروهای وارد بر این اجزاء در جدول (۴-۲) ارائه شده است. همچنین، اتصالات و تکیه‌گاه‌های این اجزاء باید ضوابط بند ۴-۵-۷ را رعایت نمایند. در مورد اجزاء غیرسازه‌ای ضروری که عملکرد آن‌ها برای بهره‌برداری از ساختمان‌های با اهمیت خیلی زیاد و زیاد پس از زلزله لازم است، باید حفظ کارایی و خدمت‌رسانی جزء در طول زلزله بر اساس ضوابط بند ۴-۵-۱-۲ تأیید شود.
استثناء: قطعات الحاقی سبک، علائم محور و پنکه‌های سقفی فاقد لوله‌کشی و یا کانال که توسط زنجیر و یا نظایر آن از سازه آویزان هستند، مشروط بر آنکه تمامی معیارهای زیر را برآورده سازند، لازم نیست که الزامات نیروی زلزله و تغییر مکان نسبی را برآورده نمایند:
۱- در طراحی این اجزاء، ۱٫۴ برابر بار وزن در حال بهره‌برداری آن جزء به سمت پایین و معادل آن در امتداد افقی به‌طور همزمان در نظر گرفته شده باشد. بار افقی باید در جهتی اعمال گردد که حداکثر تنش‌ها و تغییر مکان‌ها را ایجاد کند؛
۲- اثرات اندرکنش زلزله طبق بند ۴-۵-۱-۳ در نظر گرفته شده باشد؛
۳- اتصال جزء به سازه اجازه حرکت ۳۶۰ درجه‌ای در صفحه افقی را به آن بدهد.
در جایی‌که طراحی دقیق‌تر اجزاء مکانیکی و برقی برای اثرات زلزله مورد نیاز باشد، باید اثرات دینامیکی وارد بر جزء، محتویات آن، و در صورت لزوم، بر تکیه‌گاه و اتصالات آن مورد توجه قرار گیرد. در چنین حالتی اندرکنش بین جزء و سازه نگهدارنده آن، شامل دیگر اجزاء مکانیکی و برقی، نیز باید مورد توجه قرار گیرد.