کلیه اجزاء غیرسازه‌ای برقی با ضریب اهمیت بزرگ‌تر از ۱٫۰ باید برای نیروها و جابجایی نسبی تعیین‌شده در بند ۴-۲ طراحی شوند و علاوه بر آن الزامات زیر را برآورده کنند:
۱- اقدامات لازم برای جلوگیری از برخورد دو جزء به یکدیگر در اثر زلزله به‌عمل آید.
۲- بار بهره‌برداری وارده ناشی از قطعات و وسایل متصل به جزء یا خطوط (کابل‌ها، سیم‌ها) که به سازه‌های مجزا متصلند، در نظر گرفته شود.
۳- باتری‌های مستقر بر روی قفسه‌بندی با تسمه پیچیده‌شده در دورشان مهار شوند تا اطمینان حاصل شود که در هنگام زلزله نخواهند افتاد. جداکننده‌هایی بین مهار و قاب باتری قرار داده شود که از صدمه دیدن جداره باتری جلوگیری شود. قفسه‌بندی باید ظرفیت کافی برای تحمل نیروی جانبی وارده بر اساس بند ۴-۲ را داشته باشد.
۴- کویل‌های داخلی ترانسفورماتورهای نوع خشک به‌صورت مستقیم به زیرسازه نگهدارنده‌شان در داخل محفظه ترانسفورماتور متصل شوند.
۵- پنل‌های کنترل، تجهیزات کامپیوتری و دیگر اقلام یا اجزاء لغزنده باید مجهز به مکانیزم قفل‌شونده باشند تا از محل خود خارج نشوند.
۶- طراحی کابینت تابلوهای برق باید با رعایت مبحث سیزدهم مقررات ملی ساختمان انجام پذیرد. بریده شدن صفحه تحتانی کابینت در هنگام نصب، مقاومت کابینت را به‌طور قابل ملاحظه‌ای کاهش می‌دهد که باید اثرات آن مورد ارزیابی قرار گیرد.
۷- اتصالات قطعات بیرونی اضافی با وزن بیشتر از ۴۵ کیلوگرم، اگر توسط سازنده لحاظ نشده باشد، باید به‌صورت جداگانه مورد ارزیابی قرار گیرد.
۸- اگر لوله‌غلاف، سینی کابل یا سایر اجزاء توزیع برق به قطعات سازه‌ای متصل باشند که جابجایی نسبی نسبت به یکدیگر داشته باشند یا در سازه‌های دارای درز انقطاع، از درز انقطاع عبور کنند، اجزاء باید برای پذیرش جابجایی نسبی ناشی از زلزله تعیین‌شده در بند ۴-۲-۴ طراحی شوند.
همچنین، اجزاء غیرسازه‌ای برقی باید الزامات زیر را برآورده نمایند:
- لوله‌غلاف، سینی کابل و داکت‌های طراحی‌شده برای عبور سیم/کابل باید الزامات بند ۴-۵-۳-۱ را برآورده نمایند.
- خطوط (کابل‌ها، سیم‌ها) بهره‌برداری و خدماتی باید الزامات بند ۴-۵-۵ را برآورده نمایند.