تکیه‌گاه تمام اجزاء مکانیکی و برقی (شامل اجزاء با Ip=۱.۰) و قطعاتی که اجزاء به‌وسیله آنها به تکیه‌گاه متصل می‌شوند، شامل اعضای سازه‌ای، مهاربند، قاب، کشک، پایه، پایه زیر شکل فنر، کابل، تسمه و المان‌های آهنگری شده و یا ریخته‌گری شده، به عنوان بخشی از جزء مکانیکی و یا برقی در نظر گرفته می‌شوند.
این تکیه‌گاه‌ها و قطعاتی که جزء به‌وسیله آنها به تکیه‌گاه متصل می‌شود (بجز در موارد یکپارچه مثل ریخته‌گری / آهنگری شده) باید برای نیروها و تغییر مکان‌های نسبی تعیین‌شده در بند ۴-۲ طراحی شوند. به علاوه سختی تکیه‌گاه باید به‌گونه‌ای منظور شود که جزء، امکان حرکت مورد انتظار تحت بار زلزله وارده را داشته باشد.
تبصره: اگر ضریب اهمیت جزء بیش از ۱٫۰ باشد، محل اتصال تکیه‌گاه به بدنه جزء باید برای اثر نیروی وارده بر جداره جزء مورد ارزیابی قرار گیرد.