برای کنترل مقاومت، راستای اثر نیروهای لرزه‌ای به کار رفته در تحلیل اعضای سازه‌ای باید چنان باشد که بحرانی‌ترین اثرات را ایجاد نماید. به منظور نمودن راستاهای تعریف شده در بندهای الف-۱ و الف-۲، می‌توان الزام فوق را اقناع شده دانست.
الف-۱) ۱۰۰ درصد نیروی افقی هر راستا به‌علاوه ۳۰ درصد نیروی افقی راستای متعامد آن و ۳۰ درصد نیروی راستای قائم
الف-۲) ۱۰۰ درصد نیروی راستای قائم به‌علاوه ۳۰ درصد نیروی افقی دو راستای متعامد
ب- برای کنترل پایداری و واژگونی و لغزش سازه، راستاهای نیروهای زلزله باید چنان در نظر گرفته شوند که بحرانی‌ترین اثرات را ایجاد نمایند. سازه و شالوده آن برای لغزش و واژگونی با منظور نمودن ۱۰۰ درصد نیروی افقی هر راستا به‌علاوه ۳۰ درصد نیروی افقی راستای متعامد آن و ۳۰ درصد نیروی راستای قائم کنترل می‌شود.
قاعده ۱۰۰-۳۰-۳۰ در ترکیب راستاهای نیروی زلزله
در سازه‌های غیرساختمانی، برای دستیابی به بحرانی‌ترین اثر لرزه‌ای، مؤلفه‌های زلزله در راستاهای مختلف به‌طور همزمان در نظر گرفته می‌شوند.
برای کنترل مقاومت: الف- اگر یکی از راستاهای افقی، راستای اصلی اثر زلزله باشد: ۱۰۰٪ نیروی افقی در راستای اصلی + ۳۰٪ نیروی افقی در راستای متعامد + ۳۰٪ نیروی قائم
ب- اگر راستای قائم، راستای اصلی اثر زلزله باشد: ۱۰۰٪ نیروی قائم + ۳۰٪ نیروی افقی در هر یک از دو راستای متعامد
برای کنترل پایداری، لغزش و واژگونی: ترکیب مورد استفاده عبارت است از: ۱۰۰٪ نیروی افقی در یک راستا + ۳۰٪ نیروی افقی راستای متعامد + ۳۰٪ نیروی قائم
نکته آزمونی: قاعده کلیدی این بند «۱۰۰-۳۰-۳۰» است؛ اما در حالت الف-۲، مؤلفه ۱۰۰٪ مربوط به راستای قائم و دو مؤلفه ۳۰٪ مربوط به دو راستای افقی متعامد هستند.
هیچ رأی وحدت رویه‌ای برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ رأی دیوان عدالت اداری برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ رأی نمونه‌ای برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نظریه مشورتی برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نشست قضایی برای این ماده ثبت نشده است.
دسترسی اشتراکی
برای مشاهده کامل تست‌ها، انتخاب گزینه و دیدن پاسخ باید اشتراک فعال داشته باشید.
