به منظور طراحی برج‌های نگهدارنده مخازن، پایه‌های تکی، مهارهای مخزن و پی آن در مقابل واژگونی ناشی از بارهای لرزه‌ای، می‌توان وزن موثر سیال را برابر با وزن کل سیال داخل مخزن و به صورت جرم صلب در نظر گرفت که نیروی جانبی در محل مرکز جرم آن اعمال می‌شود. اما در صورتی که شرایط زیر وجود داشته باشد، می‌توان اثرات اندرکنشی سیال و جداره مخزن را در تعیین مقدار زمان تناوب‌های موثر و محل مرکز جرم سیستم اعمال کرد:
۱- اگر زمان تناوب ارتعاش بخش مواج سیال، از سه برابر زمان تناوب طبیعی مجموعه بدنه مخزن به همراه بخش سخت سیال و سازه نگهدارنده آن بیشتر باشد.
۲- اگر سهم دقیق سیال مواج (مقدار جرم و محل اثر سیال مواج) برای اشکال خاص مخازن، بر اساس تحلیل و یا بر اساس آزمایشات دقیق تعیین شده باشد. این روابط تحلیلی معمولاً برای شکل‌های متداول استوانه‌ای و مستطیلی در مراجع معتبر مشخص شده‌اند.
اما برای شکل‌های خاص مخازن، لازم است که بر اساس تحلیل و یا بر اساس آزمایش، سهم دقیق جرم سیال مواج در پاسخ دینامیکی مخزن مشخص گردد.
برای بدست آوردن پارامترهای فیزیکی و هندسی مربوط به نوسان بخش مواج و سخت سیال درون مخزن و توزیع نیروهای هیدرودینامیک بر جداره مخزن، می‌توان از روابط مندرج در نشریه ۱۲۳ مخازن و یا سایر مراجع معتبر استفاده نمود. همچنین، اثرات ناشی از اندرکنش سازه با خاک را می‌توان بر اساس ضوابط فصل ششم این آیین‌نامه و بند ۳-۱۵-۲ در تعیین دوره تناوب مجموعه مخزن و سازه نگهدارنده، اعمال کرد. هنگامی که اثرات اندرکنشی مخزن با سیال به شکل جرم‌های مواج و سخت در نظر گرفته می‌شود و یا پدیده اندرکنش سازه با خاک در نظر گرفته می‌شود، نباید برش پایه و لنگر واژگونی به دست آمده کوچکتر از ۷۰ درصد حالتی باشد که این اثرات لحاظ نشده باشد.
