بند ۶-۳-۱-۴-۲ - طراحی لرزه‌ای پی‌های عمیق برای مقاومت در برابر گسترش جانبی
باید به گونه‌ای انجام شود که جابجایی افقی در بالای پی و یا تنش‌های ناشی از آن، از مقادیر مجاز مربوط به هر سازه فراتر نرود. علاوه بر طراحی مقاوم پی عمیق ساختمان، این طراحی باید به گونه‌ای باشد که کل ساختمان نیز ایمن باشد. برای این منظور، طراحی لرزه‌ای سازه و پی مربوطه باید در سه حالت زیر انجام شود و نتایجی که بحرانی‌ترین حالت را ایجاد می‌کنند، در طراحی پی و سازه اعمال شود:
الف- حالتی که فرض می‌شود گسترش جانبی اتفاق خواهد افتاد؛
ب- حالتی که فرض می‌شود تنها روانگرایی اتفاق خواهد افتاد؛
پ- حالتی که فرض می‌شود هیچ‌کدام از حالات روانگرایی و گسترش جانبی اتفاق نخواهد افتاد. در این صورت بایستی در طراحی‌ها از طیف حاصل از مطالعات ویژه ساختگاه بدون در نظر گرفتن وقوع روانگرایی استفاده نمود.
لزوم بررسی سه حالت طراحی برای پی عمیق در معرض گسترش جانبی
در طراحی لرزه‌ای پی‌های عمیق در ساختگاه‌هایی که احتمال گسترش جانبی مطرح است، کنترل صرف مقاومت خود پی کافی نیست.
طراحی باید به‌گونه‌ای انجام شود که: - جابجایی افقی بالای پی از حد مجاز تجاوز نکند - تنش‌های ایجادشده در پی و سازه از مقادیر مجاز فراتر نروند - ایمنی کل ساختمان نیز تأمین شود
برای رسیدن به این هدف، تحلیل و طراحی باید در سه حالت مستقل انجام شود: ۱- وقوع گسترش جانبی ۲- وقوع روانگرایی بدون گسترش جانبی ۳- عدم وقوع روانگرایی و گسترش جانبی
در حالت سوم، باید از طیف حاصل از مطالعات ویژه ساختگاه بدون منظور کردن وقوع روانگرایی استفاده شود.
در پایان، نتایج هر سه حالت باید مقایسه شوند و بحرانی‌ترین حالت مبنای طراحی نهایی پی و سازه قرار گیرد.
نکته آزمونی: نکته اصلی این بند «سه حالت طراحی + انتخاب بحرانی‌ترین نتیجه» است. طراحی فقط برای حالتی که گسترش جانبی رخ می‌دهد کافی نیست.
هیچ رأی وحدت رویه‌ای برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ رأی دیوان عدالت اداری برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ رأی نمونه‌ای برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نظریه مشورتی برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نشست قضایی برای این ماده ثبت نشده است.
دسترسی اشتراکی
برای مشاهده کامل تست‌ها، انتخاب گزینه و دیدن پاسخ باید اشتراک فعال داشته باشید.
