چنانچه ضریب اطمینان شیروانی در برابر پایداری قابل قبول نباشد، لازم است شیروانی با بهرهگیری از راهکارهای مناسب ـ از قبیل اجرای شبکههای زهکش، احداث سازههای پایدارکننده و یا روشهای بهسازی و تقویت خاک ـ پایدارسازی شود.
راهکارهای اصلی مقاومسازی شیروانی ناپایدار
اگر ضریب اطمینان شیروانی به حد قابل قبول نرسد، ادامهی طراحی بدون مداخلهی اصلاحی کافی نیست و باید با یک یا چند راهکار مناسب، پایداری شیب افزایش یابد.
سه خانواده اصلی راهکار که این بند معرفی میکند عبارتاند از:
۱- زهکشی کاهش اثر نامطلوب آب و فشار آب حفرهای از طریق اجرای شبکههای زهکش.
۲- سازههای پایدارکننده استفاده از سازههایی که به افزایش مقاومت و کنترل حرکت تودهی شیب کمک میکنند.
۳- بهسازی و تقویت خاک اصلاح ویژگیهای مکانیکی مصالح شیروانی برای افزایش پایداری.
نکته آزمونی: وقتی ضریب اطمینان شیروانی قابل قبول نیست، آییننامه صرفاً «بررسی بیشتر» را مطرح نمیکند؛ بلکه پایدارسازی شیروانی الزامی است.
راهکارها میتوانند بهصورت منفرد یا ترکیبی به کار روند و انتخاب روش مناسب به علت ناپایداری، شرایط آب زیرزمینی، هندسه شیب و مشخصات ژئوتکنیکی مصالح بستگی دارد.
هیچ رأی وحدت رویهای برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ رأی دیوان عدالت اداری برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ رأی نمونهای برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نظریه مشورتی برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نشست قضایی برای این ماده ثبت نشده است.
دسترسی اشتراکی
برای مشاهده کامل تستها، انتخاب گزینه و دیدن پاسخ باید اشتراک فعال داشته باشید.