رابطه ۷-۱۱
رابطه ۷-۱۲تغییر مکان حداکثر کل شامل تغییر مکانهای اضافی اعضا سامانه جداساز ناشی از لنگرهای پیچشی ذاتی و تصادفی است که با استفاده از توزیع مکانی سختی جانبی سامانه جداساز و بحرانیترین مکان قرارگیری مرکز جرم سازه به لحاظ ایجاد بیشترین لنگر، D تعیین میشود. تغییر مکان برای هر یک از اعضای سامانه جداساز کمتر از مقادیر MT تعیین شده توسط رابطه (۷-۱۱) نخواهد بود. e۱۲ y (۷-۱۱ ) ] +۱[ D = D ۲d+ ۲b۲P M MT T D y در این رابطه، تغییر مکان حداکثر مرکز سختی سامانه جداساز در جهت مورد نظر و M فاصله بین مرکز هر عضو سامانه جداساز از مرکز سختی سامانه در امتداد عمود بر جهت e بار لرزهای است. مجموع خروج از مرکزیت ذاتی بین مرکز جرم سازه در بالای الیه جداساز و مرکز سختی سامانه جداساز در پالن و خروج از مرکزیت اتفاقی به میزان ۵% b بُعد بلندتر ساختمان در جهت عمود بر راستای نیروی وارده است. کوتاهترین بُعد d b P ساختمان و بلندترین بُعد آن در جهت عمود بر جهت در پالن و نسبت دوره T تناوب موثر انتقالی به دوره تناوب موثر پیچشی ساختمان جداسازی شده است که از طریق P تحلیل دینامیکی محاسبه میشود. برای محاسبه میتوان از رابطه (۷-۱۲) نیز استفاده T نمود. )۲y+ ۲x( N∑ ۱ (۷-۱۲ ) i i ۱=i √ = P T N r l x y i در این رابطه، و فواصل افقی جداساز ام از مرکز جرم سازه در جهات محورهای i i N مختصات سامانه جداساز بوده و تعداد جداسازها میباشد. همچنین، شعاع ژیراسیون ۱۲⁄)۲d+ ۲b(√ = r سامانه جداساز برای پالنهای مربع مستطیل برابر با میباشد. lرابطه ۷-۱۱رابطه ۷-۱۲
رابطه ۷-۱۱رابطه ۷-۱۲