در ساختمانهایی که در یک امتداد، در ارتفاع از دو سیستم مقاوم لرزهای مختلف استفاده شده باشد، نیروی جانبی زلزله در امتداد موردنظر در حالت کلی م یتواند مطابق الزامات بند ۳-۱۱-۲-۱ و در حالت خاص مطابق الزامات بند ۳-۱۱-۲-۲ تعیین شود. ارتفاع سیستم فوقانی از روی تراز تحتانی این سیستم نباید از حداکثر ارتفاع مجاز مربوط به این سیستم بیشتر باشد. همچنین مجموع ارتفاع سیستمهای فوقانی و تحتانی از روی تراز پایه نباید از حداکثر ارتفاع مجاز مربوط به سیستم تحتانی بیشتر باشد. استثناء ۱: در صورتیکه سختی جانبی سیستم تحتانی، حداقل ۱۰ برابر سختی جانبی سیستم فوقانی باشد، کنترل حداکثر ارتفاع مجاز هر یک از سیستمهای تحتانی و فوقانی بر اساس همان سیستم کفایت م یکند و لزومی به کنترل حداکثر مقدار مجاز برای مجموع ارتفا ع سیستمهای تحتانی و فوقانی نیست. استثناء ۲: در صورتیکه سیستم ترکیبی در ارتفاع، مطابق بند ۳-۱۱-۲-۲، شرایط حالت خاص (تحلیل دو مرحل های) را نداشته و در سیستم فوقانی استفاده از قاب خمشی ویژه یا دوگانه توأم با قاب خمشی ویژه الزامی باشد، قاب خمشی ویژه باید تا تراز پایه ادامه یابد. استثناء ۳: در مواردی که در بام ساختمان، سازهای حداکثر دو طبقه با وزن کمتر از ۱۰ درصد وزن کل ساختمان وجود داشته باشد، ساختمان در امتداد موردنظر م یتواند مشمول الزامات ترکیب سیستمها در ارتفاع نشود و بهعنوان یک سیستم سازهای واحد با ضریب R، C نامعینی و پارامترهای لرزهای u o و d سیستم سازۀ اصلی در نظر گرفته شود؛ لیکن محدودی ت ارتفاعی باید بر اساس ارتفاع کل ساختمان کنترل شود. همچنین لازم است سازۀ فوقانی برای نیروی جانبی زلزل های که باید بر اساس ضریب نامعینی و پارامترهای لرزهای
R، C u o و d همین قسمت تعیین شده و تراز پایة آن بالاترین تراز سیستم سازۀ اصلی فرض م یشود، کنترل و طراحی گردد.