شیشه در نما، ویترین و دیواره داخلی و قاب نگهدارندهی آن باید قادر به تحمل جابجاییهای نسبی مطابق رابطه زیر باشد: (۴-۱۷ ) )mm ۱۳ ۲۵D.۱( max ≥ ∆ و pI fallout
در این رابطه D: pI تغییر مکان نسبی لرزهای مطابق بند ۴-۲-۴؛ : fallout تغییر مکان نسبی لرزهای که موجب بیرون افتادن شیشه از قاب نگهدارنده خود میشود و باید توسط روش تحلیلی به دست آمده باش د. اگر یکی از شرایط زیر در نماهای شیشهای وجود داشته باشد نیازی به کنترل رابطهی فوق نمیباشد: الف - نمای شیشهای دارای فاصله کافی از قاب نگهدارنده خود باشد؛ به طوری که در تغییر مکان نسبی لرزهای که نما باید بر اساس آن طراحی شود، تماس فیزیکی بین شیشه و قاب رخ ندهد. این فاصله از رابطهی زیر به دست میآید: (۴-۱۸ ) ۲۵D.۱ ≥ D pI clear
برای پانلهای مستطیل شکل داخل دیوار، میتوان از رابطه زیر استفاده کرد: c h ۲ p (۴-۱۹ ) ) +۱( c ۲ ≥ D ۱ clear c b ۱ p که در آن: h: p ارتفاع شیشه
b: p عرض شیشه c: ۱ فاصله بین لبههای قائم شیشه و قاب c: ۲ فاصله بین لبههای افقی شیشه و قاب؛ ب- نمای شیشه ای کامالً حرارت دیده باشد و در ساختمانهای با اهمیت کم، متوسط و زیاد در ارتفاع کمتر یا مساوی ۳ متر از سطح پیاده رو قرار گیرد؛ ج- نمای شیشهای متشکل از شیشه آنیل یا آبدیده لمینیت شده با ضخامت حداقل ۰۷۵ میلیمتر باشد و به صورت مکانیکی در نمای شیشهای پردهای مهار شده باش د.