کلیه اجزاء غیرسازهای برقی با ضریب اهمیت بزرگتر از ۱۰ باید برای نیروها و جابجائی نسبی تعیین شده در بند ۴-۲ طراحی شوند و علاوه برآن الزامات زیر را برآورده کنن د:
۱- اقدامات لازم برای جلوگیری از برخورد دو جزء به یکدیگر در اثر زلزله بعمل آید.
۲- بار بهره برداری وارده ناشی از قطعات و وسایل متصل به جزء یا خطوط (کابلها، سیمها) که به سازههای مجزا متصلند، در نظر گرفته شود.
۳- باتریهای مستقر بر روی قفسه بندی با تسمه پیچیده شده در دورشان مهار شوند تا اطمینان حاصل شود که در هنگام زلزله نخواهند افتاد. جداکنندههائی بین مهار و قاب باتری قرار داده شود که از صدمه دیدن جداره باتری جلوگیری شود. قفسه بندی باید ظرفیت کافی برای تحمل نیروی جانبی وارده بر اساس بند ۴-۲ را داشته باشد.
۴- کویلهای داخلی ترانسفورماتورهای نوع خشک بصورت مستقیم به زیرسازه نگهدارندهشان در داخل محفظه ترانسفورماتور متصل شوند.
۵- پنلهای کنترل، تجهیزات کامپیوتری و دیگر اقالم با اجزاء لغزنده باید مجهز به مکانیزم قفل شونده باشند تا از محل خود خارج نشوند.
۶- طراحی کابینت تابلوهای برق باید با رعایت مبحث سیزدهم مقررات ملی ساختمان انجام پذیرد. بریده شدن صفحه تحتانی کابینت در هنگام نصب، مقاومت کابینت را به طور قابل مالحظهای کاهش می دهد که باید اثرات آن مورد ارزیابی قرار گیرد.
۷- اتصالات قطعات بیرونی اضافی با وزن بیشتر از ۴۵ کیلوگرم، اگر توسط سازنده لحاظ نشده باشد، باید بصورت جداگانه مورد ارزیابی قرار گیرد.
۸- اگر لوله/غالف، سینی کابل یا سایر اجزاء توزیع برق به قطعات سازهایی متصل باشند که جابجائی نسبی نسبت به یکدیگر داشته باشند یا در سازههای دارای درز انقطاع، از درز انقطاع عبور کنند، اجزاء باید برای پذیرش جابجائی نسبی ناشی از زلزله تعیین شده در بند ۴-۲-۴ طراحی شوند. همچنین، اجزاء غیرسازهای برقی باید الزامات زیر را برآورده نمایند: - لوله/غالف، سینی کابل و داکتهای طراحی شده برای عبور سیم/کابل باید الزامات بند ۴-۵-۳-۱ را برآورده نمایند.
- خطوط (کابلها، سیمها) بهره برداری و خدماتی باید الزامات بند ۴-۵-۵ را برآورده نمایند.