۰.۱= I) تکیهگاه تمام اجزاء مکانیکی و برقی (شامل اجزاء با p و قطعاتی که اجزاء بوسیله آنها به تکیهگاه متصل میشوند، شامل اعضای سازهای، مهاربند، قاب، کفشک، پایه، پایه زین شکل، فنر، کابل، تسمه و المانهای آهنگری شده و یا ریخته گری شده، به عنوان بخشی از جزء مکانیکی و یا برقی در نظر گرفته میشوند. این تکیهگاهها و قطعاتی که جزء بوسیله آنها به تکیهگاه متصل میشود (بجز در موارد یکپارچه مثل ریخته گری / آهنگری شده) باید برای نیروها و تغییر مکانهای نسبی تعیین شده در بند ۴-۲ طراحی شوند. به علاوه سختی تکیهگاه باید به گون های منظور شود که جزء، امکان حرکت مورد انتظار تحت بار زلزله وارده را داشته باشد. تبصره: اگر ضریب اهمیت جزء بیش از ۱۰ باشد، محل اتصال تکیهگاه به بدنه جزء باید برای اثر نیروی وارده بر جداره جزء مورد ارزیابی قرار گیرد.