در طراحی لرزهای پی ساختمانها، لازم است علاوه بر نشستهای ناشی از
بارهای دائمی، بر حسب مورد و شرایط و مشخصات ژئوتکنیکی ساختگاه، نشستهای ناشی از بارهای لرزهای در اثر رخداد پدیدههایی مانن د: روانگرایی و تحرک سیکلی در خا کهای دانه ای اشباع، تراکم قابل توجه در نهشتههای دانهای سست و متخلخل خشک یا غیر اشباع، کاهش حجم ناگهانی و زیاد در خا کهای فروریزشی و یا دستی، شل شدگی تناوبی خاکهای رسی اشباع حساس، حرکات گهوارهای پی و تراکم ناشی از آن در خاک پی؛ با استفاده از راهکارهای های مناسب مورد بررسی و ارزیابی قرارگیرد. شایان ذکر است که نشست و نیز کاهش ظرفیت باربری ناشی از روانگرایی در پیهای سطحی، در بندهای ۶-۵-۱-۱۰ و ۶-۵-۱-۱۱ و نیز بخش نشست ناشی از روانگرایی پیوست (۹) این آییننامه آمده است. شایان ذکر است که برای بارهای گذرا و کوتاه مدت مانند زلزله، نشستهای تحکیمی در نظر گرفته نمیشود. روشهای طراحی و همچنین سهم و ترکیب بارهای
دائمی و لرزهای و مقادیر مجاز نشست و تغییرشکلهای پی با توجه به جنس خاک، نوع و شکل پی و همچنین عملکرد و کاربری ساختمان یا سازه مورد نظر، مطابق با ضوابط مباحث ششم و هفتم مقررات ملی ساختمان تعیین میشود.