در مدلسازی ریاضی سیستم باربر لرزهای و سامانه میراگر باید توزیع سهبعدی جرم، سختی و میرایی در سازه در نظر گرفته شود. این مدل و تحلیل آن باید الزامات بند ۳-۷-۱ را برای سیستم باربر لرزهای و الزامات این بند را برای سامانه میراگر برآورده سازد. سختی و میرایی میراگرهای مورد استفاده در مدل باید بر اساس آزمایشهای انجام شده بر روی آنها طبق ضوابط پیوست (۱۰) تعیین شود. سختی االستیک اعضای سامانه میراگر به جز میراگرها باید به طور صریح مدل شوند. سختی میراگرها بر اساس نوع آن به شرح زیر مدل میشود:
۱- میراگرهای وابسته به تغییر مکا ن: در این میراگرها باید سختی موثر به نحوی مدل شود که بیانگر نیروی میراگر در پاسخ تغییر مکان مورد نظر (به عنوان مثال تغییر مکان نسبی طراحی طبقه) باشد. همینطور، میتوان سختی میراگرهای اصطکاکی و یا جاری شونده را از تحلیل طیفی حذف نمود، به شرط آنکه نیروهای طراحی مربوط به میراگرهای وابسته Q، به تغییر مکان، به عنوان نیروی خارجی به مدل اعمال گردد (بند ۷-۳-۶-۵-۵). DSD
۲- میراگرهای وابسته به سرعت: میراگرهای وابسته به سرعت که دارای مؤلفه سختی هستند (مثال میراگر ویسکواالستیک) باید با سختی موثر متناظر با دامنه و فرکانس مورد نظر مدل شوند.