پلتفرم آموزشی حقوق و مهندسی

منحنی ظرفیت سازه که بیان رابطه‌ی بین برش پایه و تغییر مکان نقطه کنترل است باید توسط روش تحلیل استاتیکی غیرخطی، از مقدار صفر تا تغییر مکانی معادل ۱۵۰ درصد تغییر مکان هدف، بر مبنای بند پ۲-۸-۵، یا حداکثر تغییر مکان قابل تحمل سازه تعیین گردد. مرکز جرم بام باید به‌عنوان محل نقطه کنترل در نظر گرفته شود. سقف خرپشته را نباید به‌عنوان مبنای تعیین محل نقطة کنترل در نظر گرفت. منحنی ظرفیت سازه باید به منحنی چند خطی تبدیل گردد تا برش پایه جار یشدن مؤثر V  سازه، y و تغییر مکان نظیر آن، y، تعیین شود. در چن د خطی کردن منحنی ظرفیت، K، مطابق شکل پ۲-۲، خط اول، از نقطه شروع با شیبی برابر با سختی جانبی مؤثر، e رسم می‌گردد. سختی جانبی مؤثر، برابر سختی سکانت محاسبه شده در برش پایه نظیر۶۰ درصد برش پایه جاری شدن مؤثر سازه در منحنی ظرفیت است. برش پایه جاری شدن مؤثر سازه نباید از حداکثر برش پایه در نقاط مختلف منحنی ظرفیت بیش‌تر باشد. خط دوم، نماینده شیب مثبت بعد از جاری شدن سازه است که از نقطهای به مختصات  V) (d و d و نقطهای روی خط اول، چنان ترسیم می‌شود که سطح زیر مدل رفتار دوخطی،  V)  V) برابر سطح زیر منحنی رفتار غیرخطی تا نقطه (d و d باشد. نقطه (d و d روی منحنی ظرفیت سازه نقطهای است که نشانگر تغییر مکان هدف یا تغییر مکان نظیر برش پایه حداکثر است. این نقطه باید بر اساس حداقل مقدار این دو تغییر مکان تعیین گردد. خط سوم، نماینده شیب منفی بعد از افت مقاومت است که از نقطه انتهای شیب مثبت

 V) در منحنی ظرفیت به مختصات (d و d و نقطهای که در آن، برش پایه به ۶۰ درصد برش پایه جاریشدن مؤثر سازه نزول می‌کند، میگذرد.